"غم، مهمانی ناخوانده است که گاهی در خانهی دل مینشیند، چای مینوشد و میرود؛ اما افسردگی (Depression)، صاحبخانهی سمجی است که کلید را قفل میکند، چراغها را خاموش میکند و اجازه نمیدهد نور به روزمرگیهای آدم بتابد." این شاید یکی از ملموسترین تصویرسازیها برای درک تفاوت میان یک اندوه موقت و بیماری افسردگی باشد. در دنیای پرمشغلهی امروز، افسردگی دیگر تنها یک کلمهی پزشکی در گوشهی کتابهای روانپزشکی نیست؛ بلکه سایهای است که روزانه میلیونها نفر را در سراسر جهان لمس میکند. طبق آمارهای رسمی سازمان جهانی بهداشت (WHO)، ٢٨٠ میلیون نفر در سراسر جهان، یعنی حدود ٣.٨ درصد از کل جمعیت، با افسردگی درگیر هستند. این اختلال، مرز نمیشناسد و به سن افراد نگاه نمیکند و در آینهی سنین مختلف، کاملا متفاوت است. افسردگی در یک کودک ۷ ساله ممکن است خود را با پرخاشگری و افت تحصیلی نشان دهد، در یک نوجوان با انزوا و طغیان، در یک بزرگسال با فرسودگی شغلی و خستگی مفرط، و در یک سالمند با شکایتهای جسمانی مبهم بروز کند.
اختلال وسواس فکری-عملی (OCD – Obsessive-Compulsive Disorder) را شاید بتوان به رانندگی در مهِ غلیظی تشبیه کرد که خطکشیهای جاده مدام جل...
